Anadolu’muzda doğumla ilgili önemli bir gelenektir. Höllük; kolay kolay çamur olmayan, emici özelliği yüksek olan, pişik olmayı engelleyen ince bir topraktır.
Bebekler için uygun toprağı olan bölgelerden höllük elenir, tepside veya kuzine sobalarda ısıtılan bu toprak bebeğe bir çaputla (bezle) bağlanır.
Bazı köylerimizde ayrıca mumlu beze de sarılır ve üzerine normal bez sarılırdı.
Bu yöntem, bebeklerin gövde sıcaklığının belli bir düzeyde olmasını sağladığı gibi bebeğin ıslaklık nedeniyle ağlamasını da engellerdi.
Höllükle kundaklanan çocukların hayat boyunca sağlıklı olduğu söylenir.
Anadolu köylerinde sağlıklı yetişen kişiler, analarından höllükle kundaklandıklarını duymuştur hep.
Hatta annem; eski kadınlar; ekmeğimiz bitse de höllümüz bitmese derlerdi, diye anlatır.
Geleneksel kültürümüz, türkülerimize, manilerimize, ninnilerimize hep yansımıştır höllük.
Hepimizin bildiği bir er türküsü vardır:
Eledim eledim, höllük eledim.
Aynalı beşikte canan, bebek beledim.
Büyüttüm besledim asker eyledim.
Gitti de gelmedi canan, buna ne çare.
Bir de ninni örneği verelim:
Koşup elekçiden bir elek alsam.
Sallana sallana höllük elesem.
Kutnuya kumaşa beze belesem.
Neyleyim boş duran kolu neyleyim.
Nenni nenni demez dili neyleyim.
Doğu taraflarında hep höllükle büyütülmüş bebeler. Ne pişik olurlardı nede gaz sancısı. Köylerde yoksul rençberlerin çocukları yarı aç yarı tok büyürlerdi ne doktor bilirlerdi ne ilaç. Çocukluklarini ana baba dede nine beraberliğiyle muhabbet ve huzurla yaşarlardi.
Şimdi özel büyüyor çocuklar hazır bezlerle ne pişikleri bitiyor ne de Doktordan geri gelebiliyorlar. Ana baba çalışıyor dede nine başka evde yaşıyor. Çocuklar ya bakicilar elinde ya kreşlerde yada uzakta olan ninelerine sabahın erken saatlerinde tatlı uykudan alınarak götürülerek büyüyorlar. Bu yüzden mutsuz agrasif doyumsuz nesiller çiğ gibi büyüyor. Rabbim akibetimizi hayır eylesin inşallah .
CENNET BAHÇELERİNDEN BİR BAHÇE, YÜREKLERDEKİ DERİN SEVDA İŞTE ARPADERESİ
ARPADERESİ KÖYÜ- TAŞOVA- AMASYA
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder